این بار با مهاتما گاندی

به یاد داشته باش:

 من نباید چیزى باشم که تو می‌خواهى، من را خودم از خودم
ساخته‌ام.

منى که من از خود ساخته‌ام، آمال من است.

تویى که تو از من می‌سازى آرزوهایت و یا کمبودهایت هستند.

لیاقت انسان‌ها کیفیت زندگى را تعیین می‌کند، نه آرزوهایشان.

و من متعهد نیستم که چیزى باشم که تو می‌خواهى.

و تو هم می‌توانى انتخاب کنى که من را می‌خواهى یا نه.

ولى نمی‌توانى انتخاب کنى که از من چه می‌خواهى.

می‌توانى دوستم داشته باشى، همین گونه که هستم و من هم.

می‌توانى از من متنفر باشى بى‌هیچ دلیلى و من هم.

چرا که ما هر دو انسانیم.

این جهان مملو از انسان‌هاست، پس این جهان می‌تواند هر لحظه
مالک احساسى جدید باشد.

تو نمی‌توانى برایم به قضاوت بنشینى و حکمی‌صادر کنی و من
هم.

قضاوت و صدور حکم بر عهده نیروى ماورایى خداوندگار است.

دوستانم مرا همین گونه پیدا می‌کنند و می‌ستایند.

حسودان از من متنفرند، ولى باز می‌ستایند.

دشمنانم کمر به نابودیم بسته‌اند و همچنان می‌ستایندم.

چرا که من اگر قابل ستایش نباشم نه دوستى خواهم داشت، نه
حسودى و نه دشمنى و نه حتی رقیبى.

من قابل ستایشم و تو هم.

یادت باشد اگر چشمت به این دست نوشته افتاد.

به خاطر بیاورى که آن‌هایى که هر روز می‌بینى و مراوده می‌کنى،

همه انسان هستند و داراى خصوصیات یک انسان، با نقابى
متفاوت، اما همگى جایزالخطا.

نامت را انسانى باهوش بگذار ، اگر انسان‌ها را از پشت نقاب‌هاى
متفاوتشان شناختى ، و یادت باشد که این‌ها رموز بهتر زیستن هستند.

/ 2 نظر / 12 بازدید
حس سبز

سلام دوست من.نه خسته.[گل][گل][گل] اگه دوست داشتی راجع به مطلب به قلم سوگند... نظر بده.مرسی.

نیلوفر

من جملات شریعتی را فوق العاده دوست دارم.